in

Şan’ım Kahraman

Benim adım yok, Şan’ım Kahraman.

Her zaman her yerdeyim.

Bir gün erzak çalan teröristlerin yerini jandarmaya gösterirken kurşun yiyenim, bir gün trafikte görev yaparken bomba yüklü aracı canım pahasına durduran, kahpelerle çatışanım.

Bir gün toprağımı işgal eden Ermeni tohumlarının onlarcasını tek başıma gömüp, sabaha kadar ordular gelmişçesine savaşanım, bir gün vatanım için helikoptere binip giderken pusuyla düşürülen ama ölmediğim için ölene kadar başında beklenenim. Bir gün vahşice katledilen korkusuz savcıyım.

Hainler ölsün diye kendi üzerime bomba attıranım.

Masum yüzler gülsün diye ateşin içinde şekerleme dağıtanım.

Mazlum ölmesin diye kurşun yemeden tetiği çekmeyenim.

Adım yok, şan’ım kahraman…Bazen suretim değişik olur.Bazen insan, bazen bir hayvan görünümündedir bedenim.Ama beklenmedik bir zamanda, beklenmedik yerlerde ortaya çıkar, kendi canım pahasına hayatlar kurtarırım.

Yeni doğmuş kuzuyu vahşi hayvanlar kapmasın diye çoban gelinceye kadar başında nöbet tutan çoban köpeğiyim.

Annesi ölen yavruları sahiplenen kediyim.

Cankurtaran işçisiyim, narkotik çalışanıyım, itfaiyeci ya da polisim.Adım yok sadece kahramanım.

Ölürken, “ağlama anne ben iyiyim” diyen çocuğum.

Bayılan annem için 911 i arayan bir bebeğim.

Bir orduya karşı kendimi siper edenim.

Elektrik tellerine takılan güvercini kurtarmak için akıma kapılıp kollarını kaybedenim ben.

Ağlayan bir kadını kurtardığım için bir kulağını kaybedenim.

Her gün evlatlarına canından parça veren anneyim.

Öksüzlüğünü kimselere anlatamayan babayım.

Kediyi ağaçtan indiren keçiyi kuyudan çıkaran elim.

Yatalak komşusuna bakıcılık yapanım hiç karşılık beklemeden.

Susayan hayvanlar için kapıya bir kap su bırakan kişiyim.

Evsize kucak açanım, elsize el olanım.

Pencereden düşen çocuğu yere değmeden kurtaranım

Vicdanın sesini en iyi duyan benim

Ölürken sancağı elimden düşürmedim.

Canımı verdim ama onurumu vermedim.

Bin yıldır yıkılmayan yapılar inşa ettim.

Hastalıklara çareler ürettim.

Adaletimle dünyaya hükmettim.

Bazen hastanede bir doktordum, bazen yardım kervanına katılan gönüllü oldum.

Karanlık çöktüğünde aydınlatan son mum ışığıydım.

Umut tükendiğinde yedi tepeye ateş yakandım.

Çağlar değişir, şanım değişmez benim.

Benim adım yok, şan’ım kahraman.

Kıyamete kadar ben her an her yerdeyim.




  • Ne düşünüyorsun?

    Olumlu Oy Olumsuz Oy

    Toplam oylar: 0

    Olumlu Oylar: 0

    Olumlu Oyların Yüzdesi: 0.000000%

    Olumsuz Oylar: 0

    Olumsuz Oyların Yüzdesi: 0.000000%

    Yorumlar

    Bir cevap yazın

    Yükleniyor…

    Yorumlar

    yorumlar