kulak ver hikaye yaz şiir yaz hikayeyaz.net
in

Kulak Ver

En  sahipsiz  uçurumlarda  buldum  yüreğimi,

Senli  kayalıklara  çarptı  ruhum.

Şimdi  ellerimde  bir  tutam  yitirilmiş  hayat

Sensizliğe  yenilmekse  en  acı  katliam  bana

Yokluğunda  açan  kelepçeli  menekşelerle,

Uğurluyorum  şimdi  seni…

Kafeslerden  uçamıyor  yüreğim,

En  müphem  hüzünlerimi  yolluyorum,

ruhumun  kanattığı  zarflarla,bir  sonbahar  sabahında.

Anlayacağın  bu  mektuba  seni  yazıyorum.

Beni  sana  salan  gözlerimi  bırak

Ardınca  süzülsün  koca  bir  nisan.

Yine  hüzünlerimin  uğrak  yeri  sen,

En  korkunç  akşamlarda  çoğalıyor  hasret.

Sen  basıyorum  her  kanayan  yarama

Bak  şimdi  bir  anı  can  çekişiyor  güncemde,

Sana  saklı  zamanlarım  takvimlerden  süzülüyor

İntihar  edercesine…

Zamansız  gidişinle  demleniyor  şimdi  gözlerim

Kan  kusarken  geceye  bir  ses  beliriyor  ruhumda

Dökülüyor  ellerime  yıllar.

En  ölümcül  hasretler  kavururken  içimi,

ben  yine  sensiz  uyanıyorum  geceye..

en  katil  duygular  süzerken  seni  gözlerimden,

ben  bir  geceye  bir  de  sana  yeniliyorum  işte…

gidişinle  yapışır  ruhuma  soğuk  bir  kış  gecesi,

ben  seni  üşüdüm  her  nefeste.

Mesafelerin  büyüttüğü  yüreğimde

Sen  hala  ateşi  gönül  yakan  bir  kor  gibisin.

Bir  eylül  masalısın  hüznüme

İçimde  mevsim  sonbahar, buğularında  esen.

Senin  yamaçlarında biriken  pişmanlıkların  var,

Benimse  sana  dolan  umutlarım.

Son  taneleri  süzülürken  içimin  kum  saatinde

Gözlerimle  uğurluyorum  seni..

Yalnızlık  ben  geldim  demeye  yetişmiyor  dilim,

Titrek  avuçlarımda  birikiyor  yaşlar,

Ben  gözyaşımda  boğuluyorum.

Kelimelerimin  enkazından  çıkardım  seni,

Gözlerimi  açtığımda  ölmüştüm.

Ve  sen  ilk  defa  başucumdaydın  ama  ben  çoktan…

Geçmişin  zarfıydı  yüzüme  kapanan,

Ben  her  nefeste  gün  be  gün  eksilirdim.

Sokaklar  kadar  çoğalırdın  bende,

Bense  seni  sevdikçe  daha  çok  yenilirdim.

Hayata  pes  edişim  asılırdı  her  gece

Düşsel  bir  darağacı  olurdu  gözlerin

Satır  arası  yalnızlıklar  biriktirdim  kışlara,

İçimde  uzayan  yol  artık  sana  çıkmıyor.

Mahşeri  bir  ayrılık  çöküyor,ruhumun  dizginsiz  sularına

Yaşamdan  soyundu  gözlerim,

Parmak  uçlarımda  ölüyor  şimdi  tüm  kuşlar.

Ayazı  kesiyor  yüzümü ,hüznü  üşütüyor,

Tüm  düşler  bende  siyah  beyaz  oluyor.

Kan  gözlü  bir  asi  ayak  diriyor  içimde,

Beni  bende  kanatıyor  sen  diye

Aklıma  firar  düşüyor, boş  kalıyor  ten  kafesi,

Bir  yığın  hüzün , bir  yığın kül !

Sonbahar  yaprağı  alevliyor  beni

Kendinden  eksik  biri  oluyor ben

Benim  aklım, benim  ruhum,

Benim…. benim  çıldırıyor.!

Köz  düşüyor  göz  çukurlarıma,

Kendime  yolcu  oluyorum  bu  gece.

Bende  isimsiz, bende  adressiz  yollar,

Sen  içimde  yol , yollar  gittikçe  sen  oluyor

Sığınağım  boş  bir  koridordaki  ayak  sesleri,

Tek  ürküntüm  yağmur  taneleri  senden  sonra.

Islandıkça  yeşeriyor  bende  hüzün,

Titrek  bir  kalp  düşüyor  hücreme

Kelimeler  azat  etmiyor  beni  oysa;

Şimdi  en  çok  sustuğum  yerden  başlıyor,

Hiç  kanamalı  tüm  yaralar  akmaya !

Aşka  kavgalı  haramiler  sarıyor  dört  yanımı,

İçimi, yüreğimi  satıyorum  üç  kuruşa.

Demir  parmaklıklara  dönüyor  yüzüm,

İçimin  boşluğu  görünmüyor  uzaktan  bakınca

Uyanıyorum ; her şey  bir  düş  saçması,

Ama, ama ağzına  kadar  sen  dolu  içimin  tüm  kuytuları.

Gözlerimde  kan, içimde  sonu  olmayan ,

Seni   olmayan  uzun  bir  yol. !

Dünya  ölüyor  bende, bende  dünyam  ölüyor,

Kendime  yolcuyum  bu  gece ;

Düşlerime  yokluk  düşüyor

Kirli  bir  düş  saçması  beynimi  kemiren,

Parmak  uçlarımda  bir  hayatın  eksik  metinleri,—-

Gözlerimdeyse  donuk  bir  hayal  dolaşıyor  şimdilerde.

Harflere  boğuyor  sessizlik  içimi,

İçimde  bulanıyor  dünya;

Ve  ben  bir  adım  kala  hayata,

Düşüyorum  yamaçlarından, tutunamıyorum…

Bensiz  bir  hüzün  soluyor  aşk,

Sensiz  titrek  yamaçlarıma  vuruyor.

Ve  geçmişin  tortuları  çöküyor  ruhuma.

Ayaklarıma  gülüşümün  resmi  takılıyor…

Göz  çukurlarıma  vuruyor  sonbahar  yaprakları,

Ölüm  kırık  bir  gülüş  oluyor  dudağımda.

Şimdilerde  alnımda  çözülüyor  yıllar,

Ve  sen  daha  çok  sürüklüyorsun  beni

Bu  kentin  isimsiz  sokaklarına…

Geceler  ayaza  vuruyor  gönlümde,

Yaralarım  kabuk  bağlıyor  bir  bir.

Sen  gelmiyorsun  diye  bu  sonbahar  bakışlarım

Sen  susuyorsun  diye  bu  çığlıklar.

Üşüyor  öksüz  düşlerim,gece  ürküntüsü  yastığımda.

Şimdi  yollara  vurdum  tüm  anılarımı,

Islaklığı  ruhumun, senden  kalan.

İçimi  yakan  tek  hece  bir  yaşam.

Eğer  gitmişsen  dönmemek  için  olsun,

Eğer  küskünsen  bırak  aşk  sözünde  dursun.

Çünkü  gözyaşıyla  ödenmiş  bir  bedel,

Asla  tuzlu  suyla  geri  verilmez.

Bundandır  sana  ve  denizlere  küsüşüm,

Ve  bundandır  aşktan  yana  öksüzlüğüm…

 

Rüzgarlarla   savruluyor,içimdeki  zerrenin  senleri,

Gözlerimde  kırık  bir  kent  masalı   duruyor.

Mahurluğunda  öksüz  düşlerimin

Korkusuna  gebe  ıslanmış  bir   gece   düşüyor.

Ölüm  şimdi  kabus ;

Yokluğuna  düşen  her  hasrette,içimde  senli  bir  şiir  kırılıyor.

Ve  şimdi  sana  bu  kadar  dolmuşken,

İçimde  boş  kalıyor  bir   yer.

Kuytularıma  gömüyorum  hayatımı,

Senli  yaralar  sızıyor  bedenimden.

Hüznün  çivisi  koptu  bende,gözyaşımla  avutuyorum  yaralarımı.

Ve  sen  daha  çok  acıtıyorsun,

Savrulurken  bendeki  küller…

Sonbahara  inat  yıpranıyorum.

Kelime  kelime  dökülüyorum  yerlere,

Başucumda  ıslak  sokak  kaldırımları.

Hercailiği  aşkın , yokluğuna  yare,

Ve  şimdi  kana  kana  içerken  ayrılığı,

Ağzımda  yine  o  aşkın  kekremsi  tadı !

Bakışının  ardındaki  ayrılık  korkutuyor  beni,

Sen  olduğum  kadar  ayrı  kalıyorum  bende…

Gözlerim  seni  soruyor  aşkın  nazenine,

Kuytularımsa  üşüyor, hasrete  kapılmış  cümlelerinde…

Ayışığı  sevinçler  biriktirdim, kırılan  yüreğimin  kuytularına.

Ve  sevgine  esirdim, eskidikçe  zaman  iklimsiz  duraklarımda.

Cam  kırıklarında  eziliyor  parmaklarım,

Ben  yine  kan  revan !

Ensemden  basıyor  geceler,

İki  büklüm  kalıyorum  bir  köşede.

Sesler  beliriyor, kabuslar  çöküyor  alnıma.

Ya  senden  kaçıyorum , ya  geceden…

İki  ucum  da  sonsuz, iki  ucumda  da  uçurum.

Şimdi  adımlarım  titriyor.

Ve  sonsuzluk  bekliyor  beni  az  ötede.

Sense  yine  kanatıyorsun  beni,aşka  döküyorsun,

Gitmeye  sevdalı  yüreğinle …!




  • Ne düşünüyorsun?

    Olumlu Oy Olumsuz Oy

    Toplam oylar: 0

    Olumlu Oylar: 0

    Olumlu Oyların Yüzdesi: 0.000000%

    Olumsuz Oylar: 0

    Olumsuz Oyların Yüzdesi: 0.000000%

    Yorumlar

    Bir cevap yazın

    Yükleniyor…

    Yorumlar

    yorumlar