Yokluğum kimsesiz değildir bilesin... hikaye yaz şiir yaz hikayeyaz.net
in

Yokluğum kimsesiz değildir bilesin…

Yokluğum kimsesiz değildir bilesin…

Bir yağmur başlamadan, yaşamak kadar yazmak vardı. Yaşanılası olanı yazamamaktan keder buluştu kalemimin ucunda. İşte bu yüzdendi gidip geceye sığıntılığım. Gece… yağmuru bile saklardı gözlerimden. Yağmur…Bir sesti, sadece gök yüzünden kulaklarıma emanet çığlıklar atan. Gözüme sen değmeden önce yağmur sesi vardı bu şehrin. Şimdi ya ben sağır oldum, yada kör-müyorum artık…

Ahhhh diye başlayan cümleler kurmamak için ellerim ceplerimde islıklar çalardım siyah kent caddelerine. Adımlarım yaşamak kadardı. Ha bir adım ileri, ha bir geri. Fark etmezdi ya senden önce, şimdi seninle ne ileri ne geri…

Ah sevdiğim bilmezsin gözlerinin deryasına kaybolurken sırtımda hep bir darağacıyla bekleyişlerimi… Hangi adımı atsam boğazımda ki ilmeğin nefesimi isteyişlerini bilmezsin… Bilmezsin yüreğime hapsettiğim kırlangıçlarımı, bir kırıntıya hasret kalışlarını bilmezsin…

Yoksa asar mıyım sanıyorsun gözbebeklerimi tavandaki çizgilere. Dudaklarımın kenarları bükülür mü böyle hüzün ile. Oysa gözlerim,gözlerimin buğusu, hep baktığımda bir masal görüşünden değil mi… Masalım, masal yazanım, masal yazdıranım…

Ne zaman sana güller getirsem, kefaletini yüreğimle ödediğim güller, hep bir karaborsa cinayeti işlenir bakışlarımda. Ellerime batan gülün dikeni, neden gözlerimden akar sevdiğim… Hadi gel yüreğimi durult, duru pinarları istemem arınmak için gözlerinden gayrı…

Şimdi gitmek adına yan yana gelmiş harflerini hangi işportacıdan aldığının hesabını bile soramayan, lal olmuş bir yürekle çıktım karşına. Biliyorsun bir gülüşüne kurban ederdim kendimi ve giderdim. Ama şimdi bak yüzüme ve söyle “beni kime kurban ettin ey yaarrr…”

Şimdi yoksun ya hiçbir saatte akreplerim yelkovana yetişemedi. Çünkü hiçbir akrep yel kovalamaz sevdiğim… hiçbir mezar taşında bulamazsın artık ismimi. Eğer gözlerinde öldüysen bir sessizliğin, hiçbir usta işlemiyor adını soğuk mermerlere. Bilmezsin ya yar için yar’a düştüğünde ; Hiçbir dua edilmiyor başucunda….

Ve dedim ya, demekten bıkmadım, acıtsa da, yangın olsa da sonu, sonu viran olsa da, her vakit kan revan olsa da sensizliğin, seni sevmekten vazgeçmeyeceğim.. Asla ve haşa ; çünkü ben seni Allah için sevdim…

Ve son kez hiç doğmamış çocuklarım son emanetimdir sana. Emanetine iyi bak emi…

Bir “Hiç kurusu”nun avuçlarını açıp beklerken gökyüzünden bir Cemre’nin düşüşünü ellerine tek düşeni kağıda dökmesidir bu yazı…

 

Sensiz günleri ekiyorum,kurumuş göz çukurlarıma. Bensiz bir hüzün gönderiyorum; Ve tüm terk edilmişliğimle sana! Yalnızlığıma inat gözyaşı bırakıyorum, En derinimde yaşlanıyor,tüm kilit vurulmuş sözler… Yanlış bir yerinde canlanıyor, Hayatın en acınmaz gizleri. İçimin kuytularına birikiyor hüzünler Ve senden geliyor en sahipsiz düşler. Dokunsam ateş oluyor gözlerin, Buz kesiyor yaşlar uzağına kaçsam… Şimdi sürgünüm kendime, Alev buğulu rüzgarlarda üşüyorum. Ne zaman arasam kendimi içimde, sende kayboluyorum. Bilmiyorsun ki; sen bende ne kadar çok! Öyle acıtıyor ki beni, İçimin yollarındaki ayak izlerin. Kaç adım daha uzar hayat söyle, Geceler beni sana sürükledikçe… Ay düşünce kirpiğimin katresine, sen gecem oluyorsun. Ben boğulurken gecemde, Sen gözlerimden firari süzülüyorsun.

Şimdi tüm küsüşler çağırıyor beni Güncemde yetim yağmur taneleri… Bir gidiş olmalı diyorum, bir gidiş !.. Sensiz her yerde, senli her şeye… Sahipsiz yalnızlığıma dokunuyor ellerin, Bense çocuksu bir ruhla üşüyorum. Sahipsiz bakışlarından; gözlerinde ölmemeyi öğreniyorum. Şimdi tüm kelimeler can çekişiyor aramızda Ağzımızdan kanıyor ayrılık; Kilitli dudaklarımız öfkeli yarına, Yasaklı kentler yuva kuruyor kuytularımıza. Yaralarım medet umuyor zamandan, Oysa unutmak ne zor hatırlamaktan. İçi oyulmuş acılar hafifliyor omuzlarımda Ama bana en ağır yine sen ! Şimdi ayrılığın bile gelmeden zamanı Gitmem gerek senden. Gözyaşlarımla yüreğine yazıyorum, Müsveddesi yaşanmış bir hayatın özetini.. Sen sayfa sayfa okurken her geçen yıl kendini Ben yolcusunu kaybetmiş bir yola başlıyorum. Şimdi tek bir söz kaldı kulağımda yankılanan Ve seni acıtacak olan; Ben seni severken terk ettim kendimi,Ve tüm terkedilmişliğimle daha çok sevdim seni




  • Ne düşünüyorsun?

    Olumlu Oy Olumsuz Oy

    Toplam oylar: 0

    Olumlu Oylar: 0

    Olumlu Oyların Yüzdesi: 0.000000%

    Olumsuz Oylar: 0

    Olumsuz Oyların Yüzdesi: 0.000000%

    Yorumlar

    Bir cevap yazın

    Yükleniyor…

    Yorumlar

    yorumlar